nie zapomnij

Pamiętasz te oczy,
które chyba sam Archanioł jej podarował?
Ten dołeczek w lewym policzku,
kiedy upiększała świat uśmiechem?
Tę burzę włosów,
w których tańczył wiatr?
Te dziurawe trampki,
w których skakała po kałużach?
Tę dziecięcą naiwność i ciekawość świata?
Ten entuzjazm,
kiedy pojawi się tęcza?
Tę książkę,
którą czytała w metrze?
Te pokaleczone dłonie,
od niezgrabnych ruchów?
Tę wstążkę,
wplątaną pomiędzy pasma włosów?

Czy przypominasz sobie,
jak uwielbiała truskawki i deszcz?
jak roniła łzę na każdym dramacie?
jak chciała zmienić świat czarodziejską różdżką?
jak pragnęła latać i tańczyć w deszczu?
jak rozsypała kolorowe kredki?
jak chciała zostać Supermanem?

Nie, nie była idiotką.
Choć tak ją nazwałeś.
To tylko głupia marzycielka.
Skrzyżowanie sierotki i striptizerki.
A te czerwone buty,
nadal ma schowane w szafie...